چند ماه پیش بود که " میم مثل مادر " رو دیده بودم ، مدام می گفتم کجای این فیلم گریه دار بود که مردم غش کردن و کارشون به بیمارستان کشیده ؟!! امروز که در مورد "رویای خیس " حرف می زد و اینکه گلنوش گریه اش گرفته ، یاد یک فیلمی افتادم ، از اون فیلم های به شدت فارسی که پا به پای ماجراش گریه کرده بودم . نمی دونم چی شده بود که وقتی " میم مثل مادر " رو دیده بودم و داشتم در موردش حرف می زدم ، اون روز خودم رو فراموش کرده بودم ؟!
می خواستم بهش بگم که حسی که آدم موقع فیلم دیدن داره به شرایطش بستگی داره ، ولی یادم افتاد که اون فیلم رو در بهترین شرایط روحیم دیدم و شکستی رو تجربه نکرده بودم، ولی همپای بازیگرای فیلم و شاید بیشتر از اونا گریه کردم .