تبليغاتX
ماندن بی من -

ماندن بی من

من ماندم و خو گرفتم به ماندن بی من

 

ای عزیز من یک سال گذشت ! 

دیدی که چگونه گذشت ؟!

با ترس ، ذلت و بدبختی

اما گذشت !

آیا هرگز فکر می کردی

به اینجا برسیم ؟

شب اول تا صبح گریستی و

گریستم!

من شعر سرودم و نفرینش کردم

اما تو عزیزم فقط گریستی

یادت هست؟

که چقدر سخت بود ؟

اما از کنارش گذشتیم

این را گفتم تا بدانی آینده نیز همچون امسال خواهد گذشت ! 

و تو فراموش خواهی کرد ....  

پ ن : شاعر این شعر رو با وجود تازه کار بودنش ، خیلی دوست دارم !

 

                                                                                          

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و چهارم بهمن 1385ساعت 10:30 PM  توسط ل ی ل ا