قاط زدم اساسی ! هر کی از راه می رسه ، میاد بهم میگه به جای این چرندیاتی که تو وبلاگت می نویسی انقلابی باش ، در جهت تغییر فکر مردم قدم بردار ، به فکر تغییر جامعه باش و هز ار تا حرف این مدلی ! هیچ کی مجبورتون نمی کنه چرندیات منو بخونید ! هر آدمی پی زندگی خودشه ! هر شخصی تجربه های خودشو داره ! مگه من میام به شماها بگم چرا اصلاح طلب نیستین !؟ چرا انقلابی هستین ؟ چرا مارکسیستین ؟ مگه گفتم که دوره انقلابیون و مارکسیست ها به سر اومده ؟ فکرای فمنیستی رو یا حرفی رو که قبول دارم به زور تو سر شما می زنم ؟ یا همش خودم رو محق تر می دونم ؟ شما زندگیتون رو بکنید با انقلاب و کمونیست و هر چیزی که دوست دارین خوش باشین ، بذارین ما هم با سوسول بازیای خودمون خوش باشیم ! منتظر آمریکا بمونین ! منتظر ولیعهد ! منتظر یک معجزه که مردمو جو زده بکنه ، منتظر اینکه مردم لبریز از تنفر بشن تا دوباره حماقت سال ۵۷ تکرار بشه ! خوش باشین با اینکه مردم عکس العمل دلخواه شما رو نشون بدن !
مدتهاس از دیدن سختی های مردم تو زمینه اجتماعی و سیاسی و اقتصادی ناراحت نمیشم ! متأسف میشم ولی ناراحت نه ! اصلا برام مهم نیست ! به من ربطی نداره ! همون جوری که اون موقع ها به مردم هیچ ربطی نداشت ! من چکار می تونم بکنم ؟ هیچی ! همون جوری که مردم موقع انتخابات هیچ کاری نمی تونن بکنن ! من چی می تونم بگم ؟! هیچی ! به من چه ربطی داره ! اون موقع که کمک می خواستم کی بود که بگه خرت به چند من ؟ تنها لطفی که می تونم در حق مردم بکنم اینه که رفتاری رو که با من داشتن باهاشون نداشته باشم !
پ ن : درسته که خیلی هاتون بهم پیشنهاد کردین حرف نزنم و اهمیت ندم ، ولی بعضی چیزا هست که اگه اینجا هم نگم می مونه رو دلم ، کم غصه دارم ! کم اعصاب خوردی دارم ! این حرفا هم بهش اضافه میشه !
خودم می دونم که این پست رو در کمال رذالت نوشتم ، ولی شما رذالت منو تأیید نکنید !
کی می تونه بگه تا به حال چنین حسایی نداشته ؟ همیشه اول مردم بوده بعد خودش ؟ اصلا اگه این جور آدما هم هستن ، خوش به حالشون ! من نیستم ! من خیلی وقته یاد گرفتم خودم هم به اندازه بقیه حق دارم !